tvxq

อันยองฮาเซโย~

วันนี้หมาแพนดี้จะมาเล่าเรื่อง...

ประสบการณ์ (ตามปู้ชาย) ครั้งแรกของกระเหรี่ยงไทยเค่อะ

**ออกตัวก่อน เรื่องเล่าด้านล่าง สำหรับคนที่ผ่านมา
เราไม่ใช่แฟนคลับค่ะ เป็นแค่กระเหรี่ยงที่รู้ งูๆ ปลาๆ  ไปเอาฮากับเพื่อนๆ
แค่เอามาเล่าสู่กันฟังในมุมมองของเราน่อ~ อาจจะไม่ตรงบ้างก็ขออภัย

จากความเดิมตอนที่แล้ว (มีด้วยเรอะ)

โฉมหน้าคณะทัวร์ตามปู้ชายเฉพาะกิจ ได้แก่

- มิสซูซี่ (ซากุ) : เพิ่งลงจากเครื่อง ชีแคนสปีคไทยแลนด์นะคะ ที่มา เพราะขากลับซื้อของ ชีถามว่าเราคาเท่าไหร่ แม่ค้าตอบกลับมาว่า "ทู ฮันเดร็ดบาท" แหล่มเลย
- ยี่ปั๊วทัวร์เอเชีย (พี่ต้อย) : ชื่อก็บอกอยู่แล้ว จริงๆ ถ้าปู้ชายไปรอบโลก คาดว่าบอสคงได้มีโอกาสทัวร์แน่นอน (เกือบแล้วๆ)
-กระเหรี่ยงไทย (หมาแพนดี้เอง) : ที่มีโอกาสได้มาเปิดหูเปิดตา ส่องหนุ่มๆ ณ งานแถลงข่าวเป็นครั้งแรก

 

 


(ยังคงเอารูปออกจากกล้องโซหนี่ไม่ได้ รูปทั้งหมดจึงเป็นรูปที่ถ่ายจากล้องอีกที ได้ฟีลอีกแบบนะ << ยังจะแถ)


ยามเย็น หลังจากคลานด๊อกแด๊กลงจากเตียง หวังจะมาส่งส่วยให้พี่ต้อย
และมาเจอซากุที่ไม่ได้เจอกันมานานที่ CTW แล้วก็กะจะกลับไปพักก่อน

(ไปทำอะไรกันที่ CTW น่ะเหรอ? หุ หุ เห็นชื่อแกนนำคงพอเดากันออก
ไปตามปู้ชายเค่อะ เย็นนั้นมีงานแถลงข่าวของสมาชิกวงดงบังฯน่ะ
โดยส่วนตัว กระเหรี่ยงแค่รู้ชื่อ จำหน้าได้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้น~
จึงเป็นครั้งแรกที่มีโอกาสได้มางานแบบนี้)



พอพาซากุไปถึงCTW ก็เลย... เลยตามเลยไหนๆก็มาแล้ว

ตอนแรกกะจะนั่งให้กำลังใจ รอสาวๆเกาะริมเวทีอยู่ข้างๆ CTW

//เพราะรู้สึกเนือยๆพิกล @w@

ระหว่างนั่งรอปู้ชายเดินทางมา พวกเราก็นั่งคุยกันเรื่อยเปื่อย รวมถึงวางแผนเมื่อเป้าหมายมาถึง...
สุดท้าย กระเหรี่ยงก็ได้รับมอบหมายให้เป็นตากล้องเก็บภาพ

คนเยอะมากๆ มีน้องเป็นลมด้วยเพราะแต่ละคนต่างก็ต้องการใกล้ชิดศิลปินที่ชื่นชอบ เบียดกันเข้าๆ

พอปู้ชายเริ่มเดินทางใกล้เข้ามายี่ปั๊วตัวยงของเราก็รีบลุก เพื่อหาทำเลในการสอดส่อง

ตามมาด้วยกระเหรี่ยงพร้อมอาวุธ (เมื่อได้รับหน้าที่ ก็ขอสวมวิญญาณปาปารัซซี่เสียหน่อย ฮึ่ยๆ)

ส่วนซากุหรือมิสซูซี่ของเรา นั่งรอระวังการณ์ ตรงจุดนัดพบ

แรกๆ เราก็ไปยืนอยู่แถวหลังสุด ทางด้านหลังเวที
(ขนาดยืนอยู่แถวหลังแล้วนะ ยังสูงกว่าคนอื่นๆที่ยืนอยู่ข้างหน้าเลยละ
โอ้~ Orz ใช่สิ  เรามันกระเหรี่ยงนี่ คอยาวเกินขนาดมาตรฐานหญิงไทยใจงาม ซิกๆ)


จริงๆ กะจะเก็บภาพ บรรยากาศเฉยๆ เพราะ ค่อนข้างเนือยเหลือเกิน TxT
แต่พอ รถตู้คันแรกเริ่มเคลื่อนเข้ามา ในใจก็นึกถึงคำปร้า~
"อยากเห็นรูปตอนลงรถของหนุ่มๆ เพราะเห็นได้แค่แว้บเดียว"
เลยเกิดแรงฮึด >A<)O เอาวะ(ขออภัยที่หยาบคาย) เก็บภาพให้ชื่นใจกันหน่อย

ไปๆมาๆ เช่นไร จำไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็โดดขึ้นแท่นด้านข้าง ที่ทำเลงามเงิดในการสอดส่องจนได้

คนคราคร่ำ...



พี่การ์ดที่หน้าตาคุ้นเคย

เมื่อรถตู้คันแรก จอดลง คนที่อยู่ข้างในน่าจะเป็นสตาฟ ได้ยินเสียงแฟนๆ สาวน้อยสาวใหญ่ด้านข้างที่แอบผิดหวัง (=3=); บู่วๆ อยู่ข้างเคียง

 


สักพัก รถตู้คันที่ 2 ก็เข้ามาจอดเทียบ.. คันนี้แหละ ใช่เลย =A=)b

จำได้ว่าคนที่ออกมาจากรถคันแรก คือมิสเตอร์ยุน (สุดใจของใครแถวๆนี้)
ตามมาด้วยใครอีกนั้น ดูไม่ทันแล้ว เพราะ มัวแต่กดชัตเตอร์ แถมโดนสาวๆ เบียด จนยืนโงนเงน

ภารกิจแรก ที่ตั้งใจไว้ เลยพลาด... OTL


ที่ไหนๆก็มียามแฮะ

แต่เราก็ยังไม่ละความพยายาม โดยการยืนส่องรอลั่นชัตเตอร์เวลาม่านของเต๊นท์เปิดแพลมๆ
แอบหวังเล็กๆในใจว่า อาจจะถ่ายได้บ้างละน่า สุดท้ายก็ทำได้แค่เห็นเงาจางๆ
(แต่ไหงบรรดารอบๆตัวกลับมองออกว่าไผเป็นไผ ทั้งที่เห็นเพียงแค่แขนขา โอ้~ ทึ่งค่ะ)

 จน 5 หนุ่ม ดงบัง ขึ้นเวทีไป
(ในใจก็หวังว่า ขากลับ จะถ่ายรูปไปฝากให้ได้เลย โอ้สสส)



ระหว่างนั้นก็ดูรูปจากจอตลอด ฟังไม่ค่อยออก มองแต่ภาพอย่างเดียว =w=,,



มิคกี้พร้อมผมทรงใหม่ เร้าใจกว่าเก่า (ทรงหัวเห็ดนั่น..ไม่อาววว)
แต่ทำไมต้องทัดหูละฮึ?



แจจ๋ามาใหนมาดหนุ่มแว่น ทำให้เสีย HP ไป ครึ่งหลอด... =\\\\=
แต่เสื้อคอวีนี่สิ คว้านลึกไม่ไหวแล้ว~


นี่เลย คุณชายชอง  อะไรนะ "รักนะ จุ๊บๆ" เหรอ?
(มาดฮี คุณนายมากค่ะ ดูสวยเริ่ดนางง๊ามนางงาม แม้แต่ท่านั่งยังต้องไขว่ห้างเลยคุณชาย)

 

หลังจากการพูดคุยบนเวทีจบลงก็มีการมอบช่อดอกไม้

ซึ่งยุนนี่เป็นคนรับ แล้วทั้งสองก็กอดกันแน่น(!?) แต่ถ่ายไว้ไม่ทัน


ยุนนี่ "อุ๊ยตาย ว้าย เขิลลล"

 

 

น้องข้างๆ บอก "ยุนงานเข้า" 555

ระหว่างยืนส่องไปเราก็ได้พูดคุยกับคนรอบๆตัวบ้างเป็นระยะๆ ด้วยภาษากระเหรี่ยง งูๆ ปลาๆ
(ทั้งแซวทรงผมมิคกี้ ทั้งแซวท่าทางสะดิ้งของชายชอง บลาๆ)

ก็ฮาดี เริ่มรู้สีกว่าเรามักจะทำตัวกลมกลืนกับบรรยากาศรอบข้างได้ไวแฮะ =w=" เค้าไม่ใช่กิ้งก่านะเออ


พอทุกคนร่ำลากันเสร็จ เราก็รีบมองจอใหญ่ สลับกับบันไดหลังเวที

พอมีเงาเคลื่อนมา ปุ๊บ... รีบชักภาพปั๊บ

แช๊ะ!!!

 

แต่รายแรก ไม่ใช่แฮะ หุ หุ

เอาใหม่ๆ

 

 พอเดินลงมาปุ๊บ เราก็พยายาม กดรัว แต่ได้มาแบบเบลอๆ แถมไม่กี่ภาพเอง

เพราะคนรอบๆข้างก็พยายามดันออกมาเพื่อเห็นชัดๆ
(ขอโทษนะน้อง ที่พี่เป็นกระเหรี่ยงคอยาว TxT)

พอผู้คนเริมทยอยกันออกตามรถตู้บ้าง หาทางกลับบ้าง

เราเลยออกมาจากที่สูงได้าำเร็จ เพื่อกลับมาพบมิสซูซี่แอนด์พี่ต้อยหน้าเวที

 

 งานเลี้ยง ได้เลิกราแล้ว แต่ยังคงมีผู้คนที่ยังนั่งเก็บบรรยากาศที่ได้สัมผัสไว้อีกสักนิด...

ส่วนพวกเรา รอล่ามสาวชาวเกาหลีเดินทางมาสมทบ และลาพี่ต้อยกัน

รายงานข่าวโดยกระเหรี่ยงไทย ไม่ทรายชื่อ : ขอเซ็นเซอร์หน้านิดนึง
(ไม่ทันแล้ว...เฟร่ยยยย)

 

 

omake

วันนี้เป็นอีก 1 วันที่สนุกมากๆ (ถ้าไม่นับที่พลาดมีทยามบ่าย T-T)
ขอบคุณพี่ต้อย : ที่ทำให้หนูมีประสบการณ์ครั้งแรกกับหลายๆอย่าง ทั้งดูคอนฯ ดูโคฟฯ มางานแถลงข่าว ค่ะ

ขอบคุณซากุ (หรือมิสซูซี่ดี) : ที่ทำให้ได้รู้ว่า คนขายของฟังไทย แต่ตอบอิ๊งได้ เพื่อความอินเตอร์ 555
และคิดถึงนะ

ขอบคุณเกดล่ามสาว : ที่ช่วยแปลเป็นไทย โดยการอ่านปาก และช่วยสนับสนุนมิคกี้อย่างเป็นทางการ

 

 

ป.ล. รักษาสุขภาพกันนิด ชีวิตแจ่มใส
ส่วนใครเป็นหวัดก็ไม่ต้องไปอัพเวอร์ชั่นหวัดเป็น2009 กันนะพอๆ

ป.ล. 2 อีกอึดใจเดียว แต่ทำไมเหมือนจะขาดใจเลยนะ
(คอมก็ป้อแป้ พอๆกับคนเลย)


Fei-Fei